தீராத தாகம் பகுதி 2: பாதாளக் கதறலும், பழிவாங்கும் வஞ்சினமும்

நிழல் உலகத்தின் அதிர்ச்சி: உயிருடன் இருக்கும் தந்தை

நிமிர்வாயில் கோட்டையின் அடியில், காலத்தால் மறக்கப்பட்ட அந்தப் பாதாளச் சிறையில் நிலவிய மௌனம் யுகாந்தனின் காதுகளைச் செவிடாக்கிக் கொண்டிருந்தது. மேலே தன் தந்தை கொல்லப்பட்டார் என்று நினைத்து வந்தவனுக்கு, சிதைந்த நிலையில் தன் தந்தையையே அங்கே பார்ப்பது தாங்க முடியாத துயரத்தைத் தந்தது.

சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டு, கண்கள் தோண்டப்பட்ட நிலையில் இருந்த அந்த முதியவர், அகஸ்த்ரியாவின் உண்மையான பேரரசன் தேவதத்தன் என்பதை நம்பவே யுகாந்தனுக்குச் சில நிமிடங்கள் பிடித்தன.

"தந்தையே... இது எப்படிச் சாத்தியம்? மேலே கொல்லப்பட்டது யார்? கார்முகி இத்தனை காலம் உங்களை இங்கே அடைத்து வைத்திருந்தாளா?" என்று கதறினான் யுகாந்தன். அவன் கண்கள் நீரைச் சொரிந்தன, ஆனால் அவன் கைகள் 'உயிர்வாளை' இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டிருந்தன.

தேவதத்தன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டார். அவர் குரல் பலவீனமாக இருந்தாலும், அதில் இன்னும் ஒரு பேரரசனின் கம்பீரம் எஞ்சியிருந்தது. "யுகாந்தா... கார்முகி சாதாரண பெண் அல்ல. அவள் 'மாயாவி' இனத்தைச் சேர்ந்தவள். நீ மேலே பார்த்தது ஒரு 'நிழல் மனிதன்' (Shadow Clone). என்னைப் போலவே உருவம் கொண்ட ஒரு பொம்மையை அவள் உருவாக்கி, உலகை நம்ப வைத்தாள். பத்து வருடங்களாக என்னைச் சித்திரவதை செய்து, நம் வம்சத்தின் ரகசியமான 'உயிர்வாளின்' ரகசியத்தைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள். நீ இங்கே வந்தது அவளுக்குத் தெரியும். இது உன்னைச் சிக்க வைக்க அவள் விரித்த வலை!"

யுகாந்தன் திடுக்கிட்டான். அப்படியானால் மேலே கூண்டில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் தன் தங்கை அமிழ்தினி?

படுகுழியின் பொறி: கார்முகியின் குரூரச் சிரிப்பு

திடீரென்று, அந்தப் பாதாள அறையின் கூரையில் ஒரு சிறிய துளை திறந்தது. அங்கிருந்து ஒரு ஒளிக் கீற்று கீழே விழுந்தது. மேலே இருந்து கார்முகியின் கணீர் என்ற குரல் கேட்டது.

"யுகாந்தா! உன் தந்தையைச் சந்தித்தது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறதா? பாசம் உன்னை எவ்வளவு தூரம் இழுத்து வந்திருக்கிறது பார்! இப்போது உண்மையை அறிந்துகொள். உன் தந்தை இங்கே உயிருடன் இருக்கிறார், ஆனால் மேலே உன் தங்கை அமிழ்தினி நிஜமாகவே மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கிறாள். நீ யாரைக் காப்பாற்றப் போகிறாய்? உன் தந்தையையா? அல்லது உன் தங்கையையா? உனக்கு மூன்று நிமிடங்கள் மட்டுமே நேரம் தருகிறேன்!"

கார்முகி ஒரு பொத்தானை அழுத்த, மேலே அமிழ்தினி தொங்கிக் கொண்டிருந்த கூண்டு மெல்ல மெல்லக் கீழே இறங்கியது. அதற்குக் கீழே கொதிக்கும் எண்ணெய்க் கொப்பரை ஆவேசமாகப் புகைந்து கொண்டிருந்தது.

யுகாந்தன் மேலே பார்த்தான். அமிழ்தினியின் கண்கள் மரண பயத்தில் அவனைப் பார்த்தன. "அண்ணா! என்னைக் காப்பாற்றாதே! தந்தையை மீட்டுச் செல்! அகஸ்த்ரியாவைக் காப்பாற்று!" என்று அவள் கத்தினாள்.

யுகாந்தனின் விஸ்வரூபம்: உயிர்வாளின் ஜொலிப்பு

யுகாந்தனின் உடலில் ரத்தம் கொதிக்கத் தொடங்கியது. "தர்மத்தை மறந்த வஞ்சகி! ஒரு பெண்ணின் உயிரை வைத்து விளையாடுகிறாயா? இதோ பார் என் உயிர்வாளின் பலத்தை!" என்று கர்ஜித்தான்.

அவன் தனது 'உயிர்வாளை' வானத்தை நோக்கி உயர்த்தினான். அதன் பிடியில் இருந்த மாணிக்கக் கல் ரத்தச் சிவப்பாக மின்னியது. யுகாந்தனின் கோபம் அந்த வாளின் வெப்பத்தை அதிகரித்தது. திடீரென்று வாளிலிருந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான தீப்பிழம்பு வெளியேறி, பாதாளச் சிறையின் சுவர்களைப் பிளந்தது.

அந்த அதிர்வில், மேலே அமிழ்தினியின் கூண்டைத் தாங்கிக் கொண்டிருந்த சங்கிலி அறுந்தது. கூண்டு கொதிக்கும் எண்ணெயை நோக்கி வேகமாக விழுந்தது.

யுகாந்தன் ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை. அவன் தனது வாளைச் சுவற்றில் குத்தி, அதன் மீது ஏறி ஒரே தாவுதலில் மேலே பாய்ந்தான். காற்றில் பறந்தபடியே, கூண்டு எண்ணெயில் விழுவதற்கு ஒரு அங்குலத்திற்கு முன்பு, அதைத் தனது இடது கையால் பற்றிக் கொண்டான். அவனது தோள் பட்டையின் நரம்புகள் புடைத்தன.

"காலா..! இப்போதே இவனைக் கொன்று விடு!" என்று கார்முகி உத்தரவிட்டாள்.

தளபதி காலன் மற்றும் கருநீல ஒற்றர்களின் தாக்குதல்

தளபதி காலன் தனது ராட்சச வாளை உருவிக் கொண்டு யுகாந்தனை நோக்கிப் பாய்ந்தான். அவனுக்குப் பின்னால் நூற்றுக்கணக்கான 'கருநீல ஒற்றர்கள்' நிழலில் இருந்து வெளிப்படுவது போலத் தோன்றினார்கள். அவர்கள் கைகளில் நஞ்சு தடவிய சிறிய கத்திகள் இருந்தன.

"யுகாந்தா! இன்று உனது கதை முடியும் இடம் இதுதான்!" என்று கத்தினான் காலன். அவனது வாள் யுகாந்தனின் தலையை நோக்கிச் சீறி வந்தது.

யுகாந்தன் ஒரு கையால் அமிழ்தினியின் கூண்டைத் தாங்கிக் கொண்டு, மறு கையால் உயிர்வாளைச் சுழற்றினான். இரண்டு வாள்களும் மோதிக் கொண்டபோது உண்டான சத்தம் அந்த மாளிகையையே அதிரச் செய்தது. நெருப்புப் பொறிகள் பறந்தன.

யுகாந்தன் தனது வாளை ஒரு விசித்திரமான சுழற்சியில் சுழற்றினான். அது 'பரணி பூமி'யின் பழங்காலப் போர் முறையான 'சுழல் வாள் வீச்சு'. அவனது வாளின் வேகத்தில், அருகில் வந்த பத்து ஒற்றர்களின் தலைகள் ஒரே நேரத்தில் துண்டிக்கப்பட்டன.

ஆனால், கார்முகி சும்மா இருக்கவில்லை. அவள் தனது கையில் இருந்த ஒரு சிறிய குழலை எடுத்து ஊதினாள். அதிலிருந்து ஒருவிதமான ஊதா நிறப் புகை வெளியேறியது. அது 'மயக்கப் புகை'.

யுகாந்தனுக்குக் கண்கள் இருண்டன. உடல் தளர்ந்தது. காலன் இதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு யுகாந்தனின் மார்பில் பலமாக உதைத்தான். யுகாந்தன் தூக்கி எறியப்பட்டான். அவன் பிடியிலிருந்து அமிழ்தினியின் கூண்டு விலகி, ஒரு ஓரத்திற்குச் சென்று விழுந்தது.

அகஸ்த்ரியாவின் நிழல் மந்திரவாதி: மாயனின் வருகை

யுகாந்தன் தரையில் விழுந்து எழ முயன்றபோது, அவனுக்கு முன்னால் ஒரு உருவம் தோன்றியது. அவன் மனிதனா அல்லது அரக்கனா என்று சொல்ல முடியாதபடி இருந்தான். அவன் தான் மாயன்.

மாயன் தனது கைகளை அசைக்க, தரையில் சிதறிக் கிடந்த ரத்தம் மெல்ல உயிர் பெற்று ஒரு உருவமாக மாறத் தொடங்கியது. அது ஒரு 'ரத்த பூதம்'.

"யுகாந்தா, உன் வாள் மனிதர்களைக் கொல்லும். ஆனால் இந்த மந்திர உருவங்களை அது என்ன செய்யும்?" என்று ஏளனம் செய்தான் மாயன்.

அந்த ரத்த பூதம் யுகாந்தனை நோக்கிப் பாய்ந்தது. யுகாந்தன் தனது வாளால் அதைக் குத்தினான். ஆனால் வாள் ரத்தத்திற்குள் புகுந்து வெளியே வந்தது, அந்த உருவத்திற்கு எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. அந்த பூதம் யுகாந்தனின் கழுத்தை நெரிக்கத் தொடங்கியது.

"அண்ணா!" என்று கூண்டிற்குள் இருந்த அமிழ்தினி கத்தினாள்.

யுகாந்தன் மூச்சுத் திணறினான். அவன் கண்கள் சிவந்தன. அப்போது அவனுக்குத் தனது குரு சதுரங்கன் சொன்ன ஒரு ரகசியம் நினைவுக்கு வந்தது: "யுகாந்தா, உன் வாள் உன் ஆன்மாவோடு தொடர்புடையது. உன் கோபம் அதை எரிக்கும், உன் அன்பு அதைக் குளிர்விக்கும், உன் தியாகம் அதை வெல்ல முடியாததாக மாற்றும்."

யுகாந்தன் தனது கண்களை மூடினான். அவன் தன் தந்தையின் சிதைந்த முகத்தையும், தங்கையின் கண்ணீரையும் நினைத்துப் பார்த்தான். அவனது உள்ளிருந்து ஒரு பேரொளி பிறந்தது. அவன் தனது உயிர்வாளைத் தனது மார்பில் வைத்துக் கொண்டான். "இந்த நாட்டின் மண்ணுக்காக என் ரத்தத்தைத் தருகிறேன்!" என்று கூறி, தனது கையை வாளின் முனையில் கிழித்துக் கொண்டான்.

அவனது ரத்தம் அந்த வாளில் பட்டதும், அந்த மாணிக்கக் கல் சூரியனை விடப் பிரகாசமாக ஜொலித்தது. வாளிலிருந்து கிளம்பிய ஒளி அந்த ரத்த பூதத்தைச் சுட்டெரித்தது. மாயன் அதிர்ச்சியில் பின்வாங்கினான்.

மர்மமான உதவி: இருளில் தோன்றிய வில்வீரன்

நிலைமை மோசமாவதைக் கண்ட கார்முகி, "வில்வீரர்களே! யுகாந்தனை இப்போதே சல்லடையாகத் துளைத்து விடுங்கள்!" என்று கத்தினாள்.

நூற்றுக்கணக்கான அம்புகள் யுகாந்தனை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தன. அவன் மயக்கப் புகையினால் இன்னும் பலவீனமாக இருந்தான். அவனால் அத்தனை அம்புகளையும் தடுக்க முடியாது என்று தோன்றியது.

திடீரென்று, கோட்டையின் ஜன்னல் வழியாக சில கருப்பு அம்புகள் பாய்ந்து வந்து, யுகாந்தனை நோக்கி வந்த அம்புகளை நடுவிலேயே தடுத்தன.

எல்லோரும் திடுக்கிட்டுப் பார்த்தனர். ஜன்னல் ஓரத்தில் ஒரு உருவம் நின்றது. அது ஒரு பெண். அவள் முகம் ஒரு துணியால் மறைக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் கையில் ஒரு பிரம்மாண்டமான வில் இருந்தது.

"யார் நீ?" என்று கார்முகி ஆத்திரமாகக் கேட்டாள்.

அந்தப் பெண் பதில் சொல்லவில்லை. அவள் ஒரு விசித்திரமான முத்திரையைத் தனது கையால் காட்டினாள். அதைக் கண்டதும் சதுரங்கனின் முகத்தில் ஒரு நிம்மதி தெரிந்தது. அவள் 'நீலக்கரை கடல்' பகுதியில் வசிக்கும் ஒரு ரகசியப் பழங்குடி இனமான 'முத்து வேடர்கள்' வம்சத்தைச் சேர்ந்தவள்.

அவள் ஒரு புகை குண்டைத் தரையில் எறிந்தாள். அறை முழுக்கக் கரும்புகை சூழ்ந்தது.

தப்பித்தல் மற்றும் புதிய தொடக்கம்

அந்தப் புகை மூட்டத்திற்குள் யுகாந்தன் உணர்விழந்தான். ஆனால் யாரோ அவனைத் தூக்கிச் செல்வதை அவன் உணர்ந்தான்.

சிறிது நேரம் கழித்து அவன் கண் விழித்தபோது, அவன் ஒரு படகில் இருப்பதைக் கண்டான். அவனைச் சுற்றி நீலக்கரை கடல் ஆவேசமாக அலைமோதிக் கொண்டிருந்தது. வானில் இரண்டு நிலவுகளும் மறைந்து விடியற்காலையின் வெளிச்சம் மெல்லப் படரத் தொடங்கியிருந்தது.

அவன் அருகே அமிழ்தினி அமர்ந்து அழுது கொண்டிருந்தாள். அவளது காயங்களுக்கு அந்த மர்மப் பெண் மருந்து போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

யுகாந்தன் எழுந்து அமர முயன்றான். "என் தந்தை? அவர் எங்கே? சதுரங்கர் எங்கே?" என்று பதற்றமாகக் கேட்டான்.

அந்த மர்மப் பெண் தனது முகமூடியைக் கழற்றினாள். அவள் பேரழகியாக இருந்தாள், ஆனால் அவள் கண்களில் ஒரு தீர்க்கம் இருந்தது. "உன் தந்தை இன்னும் அந்தக் கோட்டைக்குள் தான் இருக்கிறார் யுகாந்தா. அவரை இப்போது மீட்க முடியாது. சதுரங்கர் உன்னைத் தப்பிக்க வைக்கத் தன்னைத் தியாகம் செய்து சிறைப்பட்டுவிட்டார். நான் நிலா. உன் தந்தை ரகசியமாக வளர்த்த முத்து வேடர் படையின் தலைவி," என்றாள்.

யுகாந்தன் தனது வாளைப் பார்த்தான். அது இப்போது மங்கிப் போய் இருந்தது. "நான் தோற்றுவிட்டேன் நிலா. என் தந்தையை மீட்கப் போய், என் ஆசானையும் இழந்துவிட்டு வெறும் கையோடு ஓடி வந்துவிட்டேன்."

நிலா அவனை உற்றுப் பார்த்தாள். "நீ தோற்கவில்லை யுகாந்தா. நீ கார்முகியின் உண்மையான முகத்தைக் கண்டுவிட்டாய். அவளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் 'நிழல் அரசு' யார் என்பது உனக்குத் தெரியுமா? அவர்கள் இந்த உலகையே அழிக்க நினைக்கும் பழங்காலத்து அரக்கர்களின் வாரிசுகள். இப்போது நாம் செல்வது 'பவளத் தீவு' நோக்கி. அங்கேதான் உனக்கான படையும், உன் வாளுக்கான புதிய சக்தியும் காத்திருக்கிறது."

நிமிர்வாயில் கோட்டையின் புதிய சதி

அதே நேரம், நிமிர்வாயில் கோட்டையில் கார்முகி ஆத்திரத்தில் கத்திக் கொண்டிருந்தாள். "அவன் தப்பித்துவிட்டானா? அவனது உயிர்வாள் இன்னும் அவனிடமே இருக்கிறதா?"

தளபதி காலன் தலைகுனிந்து நின்றான். "அரசி யுகாந்தனை கொன்று இருக்க வேண்டும். அதற்குள், அந்த முத்து வேடர் பெண் குறுக்கிட்டாள். ஆனால் கவலைப்படாதீர்கள். யுகாந்தனின் குரு சதுரங்கன் இப்போது நம்மிடம் இருக்கிறார். அவரை வைத்து நாம் யுகாந்தனை மீண்டும் வரவழைக்கலாம்."

கார்முகி தனது இதழ்களைக் கடித்துக் கொண்டாள். "இல்லை காலா. யுகாந்தன் இப்போது விழித்துக் கொண்டான். இனி அவனைச் சாதாரணப் போர் வீரனாகப் பார்க்க முடியாது. மாயா, உன் மந்திர சக்தியைப் பயன்படுத்தி 'இருள்வாரி' காட்டில் இருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான மிருகத்தை எழுப்பு. அது யுகாந்தனைத் தேடிச் சென்று வேட்டையாடட்டும்!" என்று மாயனக்கு கட்டளையிட்டாள்.

மாயன் குரூரமாகச் சிரித்தான். "நிச்சயமாக அரசி. 'இரத்த வேங்கை' இன்று முதல் யுகாந்தனின் நிழலாகத் தொடரும்!"

யுகாந்தனைத் துரத்தும் அந்த 'இரத்த வேங்கை' என்பது என்ன? பவளத் தீவில் யுகாந்தனுக்காகக் காத்திருக்கும் அந்தப் புதிய சக்தி எது? சதுரங்கன் கார்முகியின் சித்திரவதையைத் தாங்குவாரா? நிலா என்பவள் உண்மையிலேயே நண்பனா அல்லது கார்முகி அனுப்பிய ஒற்றனா?

பகுதி மூன்றில் தொடரும்....